บนพื้นที่ของงาน “สถาปนิก’69” มีภาพของนักเรียนมัธยมที่ยืนอยู่หน้าผลงานของตนเอง ค่อย ๆ อธิบายแนวคิด พาชมโมเดล และแลกเปลี่ยนกับผู้คนที่แวะเข้ามา บทสนทนาเล็ก ๆ หน้าบูธ กลายเป็นช่วงเวลาสำคัญของการเรียนรู้ที่นักเรียนได้เรียบเรียงความคิดของตนเองออกมาเป็นคำพูด และได้ฟังมุมมองจากผู้ที่อยู่ในแวดวงสถาปนิกกลับเข้ามาย้อนมองตนเอง
ผลงานที่จัดแสดงในครั้งนี้ เติบโตมาจากกระบวนการเรียนรู้ในสตูดิโอสถาปัตยกรรมเพื่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม ที่นักเรียนได้ทำงานกับโจทย์จริง ผู้คนจริง และบริบทจริง โดย
• นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 พัฒนาระบบผนังไม้แบบเข้าไม้ (Joinery System) ตั้งแต่การศึกษาไม้จริง ทดลองประกอบ ออกแบบรายละเอียด จนถึงการคิดต่อเรื่องการผลิตในระดับใช้งานจริง พร้อมออกแบบพื้นที่คาเฟ่และแกลเลอรีควบคู่กันไป
• นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ทำงานออกแบบบ้านริมแม่น้ำน่าน จากการลงพื้นที่ สัมภาษณ์เจ้าของบ้าน ศึกษาระดับน้ำ และออกแบบพื้นที่ให้สอดคล้องกับการใช้ชีวิตในสถานการณ์ต่าง ๆ
อีกหนึ่งประสบการณ์สำคัญของนักเรียน คือการได้ทำความเข้าใจการทำงานร่วมกันในวิชาชีพ ผ่านการเชื่อมโยงระหว่างผู้ออกแบบ เจ้าของงาน และผู้ผลิต
ผลงานระบบผนังไม้ที่จัดแสดง ได้รับการพัฒนาไปสู่การสร้างจริงโดย ช่างอ๊อด – วีระศักดิ์ บุญกล่ำ ผู้รับแบบจากนักเรียนไปผลิตเป็นชิ้นงาน การได้พูดคุยและเรียนรู้จากช่าง ทำให้นักเรียนเข้าใจรายละเอียดของวัสดุ วิธีการทำงาน รวมถึงจังหวะและข้อจำกัดที่เกิดขึ้นจริงในกระบวนการผลิต สิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ หล่อหลอมความเข้าใจต่อการทำงานออกแบบ ในฐานะการทำงานร่วมกันของผู้คนหลายบทบาท
